TARLA KİMİN İSE…

Daha önce tarla görmüşsünüzdür. Tarla rızkımızın pişirildiği, pek çeşitli mahsuller aldığımız yerlerdir. Tarla denilince bir toprak parçası, mahsul ve bir sonuç için tarlayı eken birisi de akla gelir. Ancak bütün tarlalar toprak değildir. Şimdi size, muhtemelen daha önce bu gözle bakmadığınız çok farklı tarla ve mahsullerden bahsedeceğiz

“TARLA KİMİN İSE MAHSULAT DA ONUNDUR” (BEDİÜZZAMAN, Sözler)

****

Evet elementler âlemi de bir tarladır. Yeryüzündeki bütün bitkiler ve hayvanlar o tarlanın mahsulleri… Tarlalar ise sayılamayacak kadar çok…

Kendimizden başlayalım. Başımız bir tarlaya benziyor; üzerinde saçlar bitiyor. Ne o tarla bizim kendi mülkümüz, ne de onda boy gösteren saçlarımız… Yüzümüz ayrı bir tarla gibi onda da sakalımız çıkıyor… İkisi de Hakk’ın makluku ve mahsulü…

Gözümüz bir başka tarla…

Sanki içine ışıklar ekiliyor ve ondan göz nuru yaratılıyor ve çevremizi görüyoruz… Işık kimin ihsanı ise, göz de onun mahluku, görme mucizesi de O’nun eseri ve mahsulü…

Kulağımız bambaşka bir tarla… Kelimeler kulak zarında titreşime dönüşüyorlar. Yani ses tohumlarından titreşim meyveleri bitiyor… Daha sonra her biri diğerinden harika icraatlar ile seste gizli olan mana beynin işitme merkezinde yine kelimelere dökülüyor…

O manayı ifade ettiğimizde, kulağımızdan giren ses ağzımızdan cümle olarak çıkıyor, tarlanın mahsulleri gibi… Hava kimin ise kulak tarlası da O’nun. Beyin kimin tarlası ise ağızdan dökülen kelime mahsullerini de O yaratıyor…

****

İnsanın sadece başında bu kadar farklı mahsuller alınırken, ötede bir ağacın başında yapraklar ve meyveler boy gösteriyorlar. O ağaç da bir tarla gibi… Meyveler onun mahsulleri… Ağaç kimin ise meyveler de O’nundur.

Ağacın dikildiği bahçeye bakıyoruz… Yüzlerce ağaç aynı topraktan besleniyorlar… O bahçe de bir tarla, her bir ağaç o tarlanın bir mahsulu… Bahçe kimin ise ağaçlar da O’nundur…

****

Karadaki böyle sayılamayacak kadar çok örneği hayal âlemimizde canlandırarak, denizlere varıyoruz. Bu defa karşımıza şu gerçek çıkıyor:

“Deniz kimin ise içindekiler de onundur.”(Sözler)

Deniz büyük akvaryum… Onda yüzen balıkları akvaryumun yaptığını kim iddia edebilir?…

****

Nur Külliyatı’nda esir maddesi de bir tarlaya benzetilir. Yıldızlar o tarlanın mahsulleri, yahut o bahçenin çiçekleri gibi.

Tarla ve deniz… İkisi de Allah’ın mülkü…

Elbette, o mülklerden çıkan her şey de yine O’nun mülküdür… Birinin üstünde çok şeyler bitiyor, diğerinin ise içinde…

****

Yine kendimize dönelim. Biz ne başımızda uzayan saçlara malik (sahip) olabiliriz, ne de kanımızda yüzen kürelere.

Biz içimize ve dışımıza hakiki manada malik ve sahip olamazken, bir ağacın, bir dağın, bir denizin kendi içinde ve dışına sahip ve malik olmalarını nasıl düşünebiliriz?.

****

Bediüzzaman Hazretleri Mesnevi Nuriye adlı eserinde:

“Kırk sene ömrümde, otuz sene tahsilimde yalnız dört kelime ile dort kelâm öğrendim.” buyurarak bu kelâmlardan birincisini şöyle ifade eder:

“Ben kendime mâlik değilim. Ancak mâlikim kâinatın mâlikidir.” Bir başka dersinde de,

“İnsan şu kâinat ağacının en son ve en cemiyetli meyvesi” buyurarak, “Ağaç kimin İse meyveleri de onundur” hakikatince insanın kendine malik olamayacağını çok güzel nazara verir.

Bu Hakikati bir başka hakikatle birlikte düşünelim: “Mülk sahibi mülkünde dilediği gibi tasarruf eder.”

Biz kendimize malik olmadığımıza göre bizdeki her şey de birer ilâhi emanettirler. Onları ancak mülk sahibinin rızası istikametinde kullanabiliriz.

“Göz benim değil mi, istediğim şeye bakarım…” diyemeyiz. Zira göz bizim mülkümüz  değildir. “Akıl benim değil mi, o tezgahta dilediğim fikri üretirim.” diyemeyiz. Zira akıl da bizim mülkümüz değildir…

Bütün maddi ve manevi cihazlarımız da böyledir. Hepsi emanettir ve hepsini ancak rıza istikametinde kullandığımızda onlardan Cennet meyveleri çıkacaktır.

Nefsimize uyuyarak bu kıymetli sermayeyi küfür, dalalet ve sefahet sahasında zayi ettiğimizde, onu boşuna harcanmış olmakla kalmayacak, bu defa o tarladan cehennem azapları devşirmiş olacağız.

Biz kendimize malik olmadığımıza göre bizdeki her şey de birer ilâhi emanettirler.

Onları ancak mülk sahibinin rızası istikametinde kullanabiliriz.