SAKSIDAKİ ÇİÇEĞİN DE BİR USTASI VAR MI?

Bir gün Fen Bilgisi dersinde; sınıfta masanın üzerinde plastik çiçeklerden yapılmış bir çiçek vardı. Bu yapma çiçekleri göstererek çocuklara dedim ki:

“Bu çiçeğin bir ustası var mı?”

“Var.”

“Siz o ustayı gördünüz mü?”

“Hayır, görmedik.”

“Ustasını görmediğiniz halde nereden biliyorsunuz ki, bir ustanın var olduğunu söylüyorsunuz?”

“Bir eser varsa ustası vardır.”

“Güzel. Masanın bir kenarında da saksı içerisinde canlı bir çiçek vardı. Peki, bu yapma çiçek mi mükemmel, yoksa şu saksıdaki canlı çiçek mi daha mükemmel?”

“Saksıdaki çiçek mükemmel. O gelişip çiçek açıyor.”

“Peki, yapma çiçeğin ustası oluyor da, saksıdaki çiçeğin ustası olmaz mı?”

“Olur. Ama canlı bitkilerin ustası olduğunu görmedik.”

“Size birisi “şu çorbanın tuzuna bak” deyince gözünüzle mi bakıyorsunuz?”

“Hayır, dilimizle bakıyoruz.”

“Güzel. Peki, “şu bülbülün sesine bak” denilince gözünüzle mi bakıyorsunuz?”

“Hayır. Kulağımızla dinliyoruz.”

“İşte her organın görmesi ayrıdır. Dilin görmesi tatma ile, kulağın görmesi işitme ile, aklın görmesi de düşünce ve fikir yürütme iledir. Demek ki saksıdaki çiçeğin ustası akıl gözüyle görülecektir. Aklınızı kullanmayı unutmayın.”

Kâinattaki canlı cansız bütün mahlûkatın bir ustası vardır.

Bediüzzaman Hazretleri: “Bir köy muhtarsız olmaz, bir iğne ustasız olmaz. Nasıl olur da bütün mevcudat sahipsiz olur. Hiç mümkün müdür?