Sabah kalktım, elimde bir bardak çay, diğer elimde telefon, dostlarımla kardeşlerimle bayramlaşıyorum. Bir hüzün çöktü üzerime, bir burukluk, bir özlem. Ben bayram yapıyorum ama sen yoksun. Garip. Ya Şehr-i Ramazan. Biz seni bir ay önce “Hoş geldin ya Şehr-i Ramazan”...